Ana Sayfa

nurturia etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
nurturia etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

22 Şubat 2012 Çarşamba

Gönüllü Kök Hücre Vericisiyim

Kuşlar gibi özgürdüm derken birden tepetaklak oldum,Gamze’nin blogunu okuyunca. Gamze’yi şimdi hemen hemen herkes tanıyor. Gamze Türkiye’de İlik Donörlüğü konusunda bir farkındalık yarattı. İnsanlar artık Kök Hücre Donörlüğü hakkında konuşuyor, hastanelere Gönüllü Donör olmak için gidip 1 Tüp kan veriyor.

Evet Gamze Akbaş için haddinden fazla üzülüyorum, bir an önce uygun Donör bulunup sevgili oğlu Atakan’a kavuşsun istiyorum ama diğer taraftan da insanların birbirleriyle bir dayanışma içinde hareket etmesi de çok mutlu ediyor beni. Kendi adıma, insanlık adına son günlerde gerçekten çok güzel şeyler yaşıyor, çok güzel şeyler paylaşıyorum.

Aslında istiyorum ki daha çok kişi bu harekete katılsın, Turkiye’de ki yaklaşık 30.000 Donör sayısının daha çok artması, farkındalığın tüm kesimlere yayılması. Ama asıl önemli olan da insanların bunu Gönüllü yapması. Ayrıca bu tür bağışlarda devlet desteğinin özellikle Sağlık Bakanlığının destekliyor olması da çok önemli.

Benden bir parçanın ki kendini yenileyebilen bir parçamın, başka bir insan da Hayat Bulması fikri çok heyecanlandırıyor beni. Evet, bende artık Gönüllü Kök Hücre Vericisiyim. Kendime de çok kızdım bu süreçte, neden şimdiye kadar bekledim diye.

Gamze Akbaş sadece kendisi için değil, diğer tüm lösemili hastalar için içinde umut arıyor.
Gamze’nin doktorundan çok güzel haberler alacağımız günleri iple çekiyorum.
Evet, duygusalım çünkü insanım. 
Teşekkürler Gamze bana bu farkındalığı yaşattığın için.

Videoyu mutlaka izleyelim ki bilinçlenelim.

Kök Hücre ile ilgili tüm bilgiler http://www.kokhucrebagisla.com/AnaSayfa.aspx  Adresin de ayrıntılı olarak yazıyor.



 Okan Bayulgen yalnız bırakmadın,yüreklendirdin,binlerce kere teşekkürler




19 Temmuz 2011 Salı

Sanal Başlayan Dostluklar

   Yaklaşık  bir yıl önce ,Montessori eğitim semineri araştırırken buldum burayı
 Üye olmak gerekiyormuş,yazılanları okuyabilmek için. Neyse üye oldum, semineri kaçırdığımı öğrendim,üzüldüm.Uzun bir sürede girmedim.Sitenin nasıl çalıştığı konusunda en küçük bir fikrim dahi yoktu ve araştırma gibi bir çabamda olmadı. Önceleri gruplar üzerinden yazışmalar yapılıyor sandım, forum gibi. Sonra öğrendim ki siteye üye olan kişileri arkadaş listene ekleyebiliyormuşsun, iyi de benim oraya üye hiç arkadaşım yok tu ki.
  Sonrasında  arkadaş listemde bir çok arkadaşım oldu, hepsi de sanal arkadaşlarımdı. Sabahları birbirimize günaydın diyor, güzel ya da kötü anlarımızı paylaşıyor, birbirimize yardım edip destek vermeye çalışıyorduk.
  Sanal arkadaşlığımızı sosyal hayatımızda sürdürmek adına tanıştığım arkadaşlarım oldu. Zaman zaman buluşup, konuşuyor, çocuklarımızla ilgili fikir alış verişinde bulunuyorduk. Çocuklarımız birlikte oynama aşamasına gelemeyecek kadar küçükler ama birbirlerine karşı aşinalıkları oluyor oyuncaklarını paylaşmasalar da birbirlerinin isimlerini öğreniyorlardı.
  Buradan tanıdığım yakışıklı oğlum Aren’în annesi  , sevgili dostum Dilek,kendi bloğunda benden bahsetmiş.
  Okudum çok duygulandım,başkasının satırlarından kendini okumak ayrı bir hazmış onu hissettirdi bana.
  Şımarıp havalara girmeden son noktayı koyayım artık